Friday, March 11, 2011

Voor het nageslacht: de opiniestukken van Oscar van den Boogaard en Meryem Almaci (groen!). Voor iedere kromme redenering die je vindt overleeft een doodzieke kitten in Japan.

Meryem Almaci

k zou het mezelf makkelijk kunnen maken, Hema met de vinger kunnen wijzen. Want bestaat er niet een precedent als de zaak Remmery, het bedrijf waarvan de directeur weigerde zijn medewerkster Naima-met-de-hoofddoek te ontslaan? En waarom kan in Nederland wel wat bij ons niet (meer) kan?

Natuurlijk ben ik teleurgesteld over de reactie van Hema. Maar het verschil tussen het klimaat ten tijde van de zaak Remmery in 2004 en het klimaat in 2011 is erg groot. Wat destijds werd gepercipieerd als racistische uitlatingen, is nu aanvaardbaar geworden. Het is nu politiek correct om te zeggen dat wie de hoofddoek draagt, zelf verantwoordelijk is voor het al dan niet vinden van een job. Leg de hoofddoek af en er is geen probleem. De argumentatie hiervoor is simpel: de hoofddoek is een symbool van onderdrukking waaronder meisjes lijden, en anderzijds een symbool van religieuze bekeringsdrang waaronder rechten van niet-gelovigen lijden. Weg met de onderdrukking, weg met de hoofddoek.

Was het maar zo simpel. Was het maar zo eenduidig dat als je de hoofddoek verbiedt, de dwang zou verdwijnen. Want jammer genoeg blijkt steevast dat net de meest kwetsbare vrouwen, het meest gebaat zijn bij een goeie opleiding en een job. Dat is immers hun garantie op contact met de buitenwereld, op een mogelijke uitweg, op financiële zelfstandigheid. Door de hoofddoeken te verbieden, snijd je sommige van die vrouwen af van de arbeidsmarkt. Ze eindigen thuis, met alle gevolgen van dien. Wie denkt de ‘onderdrukkers’ te treffen door de ‘onderdrukten’ hun zelfstandigheid af te nemen, met alle respect, die dwaalt. Het is dan ook veelzeggend dat zelden op dit argument wordt ingegaan in het debat.

Wat dan met de bekeringsijver van de moslims? Want de dame van de Hema blijkt een bekeerde Vlaamse te zijn. Dat kan toch geen bewuste en weloverwogen keuze zijn? Waarom mensen bepaalde keuzes maken, moet je henzelf vragen. Maar tot nader order bestaat in dit land vrijheid van religie. Mensen kunnen dus, of het ons zint of niet, vrij beslissen om de een of de andere religie aan te hangen. En dus hebben vrouwen het recht om zich te bekeren, hoe moeilijk sommigen het daar ook mee hebben.
Hebben moslimvrouwen recht op hun eigen interpretatie, op de eigen beleving? Of moeten ze zich neerleggen bij de dominante lezing van hun keuze door anderen? De reacties van collega’s en klanten op de keuze van de hema-medewerkster om een hoofddoek te gaan dragen, kunnen bijna gezien worden als een vorm van wegpesten, een straf:  je mag je bekeren, alles goed en wel, maar verwacht dan niet dat je door ons nog met hetzelfde respect behandeld wordt. In dit concrete geval leidt het zelfs tot een impliciet beroepsverbod.
Het argument van de gevoeligheid van klanten en medewerkers als reden om een contract niet te verlengen is een zwaktebod. Een zwaktebod omdat iedereen weet dat onze samenleving er alleen maar meer divers op gaat worden. Net zoals ik vind dat een patiënt op de spoed geen eisen kan stellen qua sexe van de dokter die hem of haar behandelt, vind ik niet dat bedrijven mogen kapituleren voor de vooroordelen van klanten en medewerkers. Dat leidt enkel tot uitsluiting waar het recht van de sterkste zegeviert. Het is ook een zwaktebod omdat we de fundamentele vraag die eraan ten grondslag ligt, gewoon uit de weg gaan: die over de inhoud en reikwijdte van diversiteit.

Maar wat baat het hier op te komen voor het dialoog, voor pluralisme, als de overheid zelf steeds vaker de keuze maakt voor uitsluiting. Het meest trieste dieptepunt was het loketverbod in Antwerpen, waar vanuit een puur machtsoverwicht, van de ene op de andere dag een beroepsverbod werd ingesteld voor loketbedienden. En dus begrijp ik de moeilijke situatie waarin Hema zich bevindt.  Want eerder dan het debat aan te gaan heeft de overheid jarenlang de kop in het zand gestoken. Ze heeft het anti-hoofddoek discours actief gevoed door haar keuzes. Het is de overheid die de vraag ‘willen we wel samenleven’ telkens uit de weg is gegaan, en gezwicht is voor de clichés over de islam zonder de tijd te nemen ook de sentimenten en connotaties van vele hoofddoekdragers zelf mee te nemen.
Wat een verschil met Amsterdam, waar je aan het loket van het stadhuis fier verwelkomt wordt door een gehoofddoekte dame. Het gaat niet om wat ze op hun hoofd zetten, maar om wat ze in hun hoofd hebben, klinkt het daar. En dus oogsten we hier in de Hema vandaag, wat we jarenlang hebben gezaaid.

Oscar van den Boogaard

Niet de fietspaden of Beatrix of de Amsterdamse grachten, zelfs niet mijn familie. Het enige wat ik écht miste toen ik twintig jaar geleden naar België verhuisde, was de Hema. Hollands welvaren ten top. Ik verlangde naar de kaas, rookworsten, washandjes, eierwekkers, chocoladeletters en natuurlijk de ‘Jip en Janneke’-champagne voor mijn neefjes en nichtjes.
Nederlanders groeien op met de Hema. Kinderen kopen er drop, scholieren kaftpapier en schoolagenda’s, studenten hun allereerste pannetjes en servies. Alles mooi en helder vormgegeven. Goedkoop en optimistisch. Hema is voor mij het symbool van democratie en goede smaak. Een betere wereld. Iedereen voelt zich daar goed. Armlastigen en mensen die zich alles kunnen permitteren. Zelfs estheten en culturele meerwaardezoekers. Ik word er vrolijk van als ik er allochtonen paashazen zie kopen, en boeken van Annie M.G. Schmidt. Zonder dat ze erg in hebben leren ze hier wat de Nederlandse cultuur is. Een Somalisch jongetje hoorde ik laatst aan zijn moeder vragen of Jip en Janneke ook uit Afrika kwamen omdat ze zwart zijn. Daar heeft geen Hollands kind ooit aan gedacht.

Ik was zo blij toen de Hema zijn eerste filialen opende in België. Ook al waren de Belgische verkoopsters niet in staat de Hollandse gezelligheid uit te stralen. Met een Franstalige verkoopster in de Brusselse Hema kreeg ik het aan de stok toen ik vlaggetjes en slingers bij haar afrekende, omdat ze voor zich uitstaarde alsof ze aan de lopende band stond. Dat is niet de geest van de Hema! Mag je een verkoopster dwingen haar klanten aan te kijken en te glimlachen? Ik vind van wel. Maar je mag haar niet verplichten haar hoofddoek af te doen.

Nadat de Hema deze week een vrouw die een hoofddoek droeg in Genk heeft ontslagen, maakt de winkelketen in een persbericht duidelijk dat ze zich schikt naar de ‘cultuur en gewoonten’ van België. Wat een draaikonterig gedrag! Moet je je schikken naar de gewoonte van het land ook als het een slechte is? Als er klachten van onverdraagzame klanten binnen sijpelen, hoef je je toch niet aan de onverdraagzaamheid aan te passen? Houd je moraal hoog! De Hema heeft een opvoedkundige taak. Is het niet vanuit een winkel dat je de wereld kunt verbeteren?

Consumeren is politiek bedrijven. Nu moet je volgens Vlaams Belang rookworsten van de Hema gaan eten om het te steunen in zijn strijd tegen hoofddoeken. Wat een domheid. Filip Dewinter wil dat mensen neutraal zijn. Wat is een neutraal mens? Iemand die zonder Antwerps accent praat? Iemand zonder geslacht en leeftijd? Neutrale mensen bestaan niet. Wat wel bestaat zijn aardige mensen en onaardige mensen.

Ik vind het een verademing om een gesluierde moeder in de Hema zakdoeken te zien kopen en een paar paashazen voor haar kinderen. Uiteindelijk wil iedereen hetzelfde. Zijn neus snuiten en gelukkig zijn.

En wat als diezelfde vrouw op een dag bij de Hema wil gaan werken en haar hoofddoek niet wil afdoen? Het toppunt van integratie is een gesluierde vrouw die rookworsten van de Hema verkoopt. Zelfs al zijn ze gemaakt van onrein varkensvlees.

Wat is het probleem? Na verloop van tijd zie je die hoofddoeken niet meer. Net zoals lang blond haar of korte krullen je ook niet opvallen. Of baseballcaps. Criterium voor iemand die bij de Hema werkt is dat die klantvriendelijk is. Een volbloed Vlaamse kassière met een ontevreden smoel heb ik minder graag dan een lachende Marokkaanse.

Het interessante in het hoofddoekenschandaal in Genk is dat het gaat om zo’n volbloed Vlaamse die er zelf voor gekozen heeft om een hoofddoek te dragen. De discussie kan in dit geval niet gaan over ‘pas je aan’ of ‘ga terug naar je land’. Dat iemand in volle vrijheid kiest voor een hoofddoek is natuurlijk voor de onverdraagzame medemens helemaal bedreigend. Het is in hun ogen verraad aan de vrijheid zelf.

De Antwerpse kreeg zelfs een speciale hoofddoek van Hema, met de kleuren en het logo van de winkelketen. ‘Mijn baas had die in Nederland besteld, bij het hoofdkantoor van Hema. Ik vond dat fijn’, zegt ze. Dat de Hema hoofddoeken aanbiedt met het logo van het winkelketen vind ik prachtig. Zo kan ik me voorstellen dat moslim-vrouwen die bij openbare diensten werken in Vlaanderen, misschien een gele doek met een zwarte leeuw kunnen dragen. Of zwart-geel-rood. In plaats van vreemdelingen zouden ze daardoor lijken op voorbeeld-Belgen.

Friday, March 04, 2011

Deze ‘omzendbrief’ werd door Fernand Koekelberg verspreid naar alle directies van de federale politie met de bedoeling de instructies door te geven van boven naar beneden.

Friday, February 11, 2011

Lang leve Mubarak!

Sunday, January 30, 2011

‘Een wilde achtervolging op Poolse gangsters’,  ‘Onverantwoord, voor hetzelfde geld namen die gangsters ons onder vuur.’ ‘Voor hetzelfde geld was ik een hartpatiënt!’ ‘Excuses kwamen er nadien niet. Ik heb er een hele dag slecht van gelopen.’
Je kan het zo gek niet bedenken.
Je wordt gepakt bij een alcoholcontrole en dan klaag je over ‘Poolse gangsters’ (Poolse dieven die niet eens in de buurt waren), ‘misschien was ik wel een hartpatiënt’.
Mario Callant, ga u schamen, dikke smeerlap.

Friday, January 28, 2011

Je hebt een beveiligd PDF-document dat je wil printen, bewerken,...?
Gewoon hier of hier uploaden, en zonder ook maar iets te installeren is het in een minuutje gefixt!

Saturday, January 15, 2011

Oordeel zelf…

Tuesday, December 07, 2010

Steeds meer en meer cable’s van Wikileaks zien het daglicht, en zo ook meer en meer met Belgische banden. De laatste nieuwe bevat wel een heel markant detail: de Amerikanen slagen erin om BHV samen te vatten in één, jawel, één zin!

One difficult issue, Brussels-Halle-Vilvoorde, or BHV, symbolizes the divisions and carries unusual emotional power in Belgium (ref A). In essence, it is a question of whether residents of the Brussels suburbs should live and vote under Flemish control or have special francophone voting and social rights.  The issue impeded formation of a government after the 2007 elections and was kicked down the road ever since.

Het volledige document is te lezen bij lees meer..

Sunday, November 28, 2010

Alle informatie gelekt door Wikileaks met betrekking tot België zal je in de loop van de nacht hier vinden!

Saturday, November 27, 2010

Leven van het OCMW maar wel wapens kopen. Turken in Gent.

Rond half zes zaterdagochtend ontstond een discussie tussen enkele mannen in het Turkse café Miray, in de Sleepstraat. Kort daarna verliet de groep de zaak om de discussie voort te zetten op straat, in de Achterleie, een zijstraat van de Sleepstraat. Daarbij raakten de gemoederen dermate oververhit dat er wapens werden getrokken en schoten gelost.

Het parket gaf al mee dat er zeker vijf personen bij het incident waren betrokken en minstens twee wapens zijn gebruikt. Het aantal afgevuurde schoten is nog niet duidelijk.

Drie personen werden naar het ziekenhuis gebracht. Een man raakte levensgevaarlijk gewond, een tweede zwaargewond. Ze worden beiden momenteel geopereerd. Een derde man raakte lichtgewond en mocht intussen het ziekenhuis verlaten.

De aanleiding van de schietpartij is nog niet bekend. Het Gentse parket heeft een onderzoeksrechter gevorderd en voert een sporenonderzoek uit. Er is een wapendeskundige ter plaatse en een deel van de Sleepstraat blijft voorlopig afgesloten.

Op de Rijnkaai in Antwerpen is er vrijdagnacht een schietpartij geweest. Niemand raakte daarbij gewond. De politie kon drie verdachten oppakken. Het gaat om jongemannen van 18 en 21 jaar met de Nederlandse nationaliteit en van Joegoslavische afkomst. Ze waren onder invloed van alcohol. Dat meldt de lokale politie.
Het trio woonde een Albanees-Kosovaars concert bij in de Waagnatie aan de Rijnkaai. Rond 1.30 uur werden ze daar door het veiligheidspersoneel aan de deur gezet, nadat ze het met enkele aanwezigen aan de stok hadden gekregen.

Toen ze in hun wagen op de parking zaten, kwam het vermoedelijk tot een confrontatie met de groep waarmee ze ruzie hadden. Een van de inzittenden trok een wapen en schoot drie keer in de lucht, waarna ze wegreden.

Een getuige verwittigde de politie en een patrouille kon hun wagen tot stilstand brengen na een achtervolging op de Cockerillkaai. De drie werden opgepakt.

Een andere politiepatrouille vond later een patronenlader in de onmiddellijke omgeving. Die was vermoedelijk door de verdachten uit het voertuig gegooid tijdens hun vlucht.

Thursday, November 25, 2010

Stukje van Demorgenhoofd Yves Desmet over Marie-Rose Morel. Omdat onze kleine teen begint te kriebelen integraal hier te lezen:

Sterven lijkt me iets wat je bij voorkeur in alle intimiteit ondergaat, hooguit in het gezelschap van vrienden en familie. Marie-Rose Morel heeft ervoor gekozen haar nakende dood in de publieke ruimte te brengen, met interviews op televisie en dagboekcolumns in de krant. Dat is overigens haar volste recht. Los van iedere politieke overtuiging, heeft iedereen het autonome recht zijn of haar manier van heengaan zelf te bepalen.

Haar terminale fase is zo echter ook onderdeel geworden van de nu al jarenlang durende vete tussen haar en haar vriend Frank Vanhecke aan de ene kant, en de clan rond Filip Dewinter aan de andere. Een vete die in het voordeel van de laatste beslist leek. Want ondanks haar niet te miskennen electorale potentieel, slaagde de groep rond Dewinter erin de kieslijsten hermetisch af te sluiten voor haar concurrentie, wat overigens bij Vanhecke tot de beslissing leidde om na deze termijn de politiek vaarwel te zeggen.

Dewinters getrouwen, altijd al de vertegenwoordigers van de harde en vuile lijn binnen de partij, konden zich echter niet meer bedwingen bij het nieuws dat de kanker ook de hersenen van Morel had bereikt, en vroegen op Facebook om alvast de champagne koud te zetten. Dat tekent niet alleen de verhoudingen binnen de partij, maar ook de ingesteldheid en de misselijkmakende mentaliteit van een aantal mensen die er verantwoordelijke posities innemen. Tegelijk wekt het geen verwondering: wie de biografie van Bart De Bie leest - ontzet uit zijn politieke rechten en veroordeeld tot een jaar cel wegens het folteren van verdachten - kon weten welk vlees men met hem in de kuip had. Het belette hem niet tot zijn laatste dag bij het Belang de gerespecteerde medewerker van Dewinter te blijven. Dat alleen zegt zowat alles over het soort mensen dat bij het Belang de dienst uitmaakt en er zich onaantastbaar acht.

Dat laatste bleek ook nog eens uit de eerste reactie van De Bie, die zelfs geen zweem van verontschuldiging over de lippen kreeg, maar meteen Frank Vanhecke aanpakte en ook voorzitter Valkeniers, die nochtans voor het eerst in zijn zwalpende voorzitterschap eens een beslissing nam. Het is de zoveelste slag voor een partij die zichzelf stilaan aan het kapotmaken is. Op weg naar haar graf heeft Morel ook haar partij terminaal gemaakt.

Yves Desmet
Politiek commentator

Wednesday, November 24, 2010

Vandaag start in Brussel het assisenproces tegen de nu 20-jarige Junior Kabunda en zijn kompaan. Junior Kabunda staat terecht voor drie moorden en een poging tot moord, de tweede beschuldigde moet zich maar voor één moord verantwoorden. Hoewel het ene moorddossier eigenlijk niets te maken heeft met de tweede zaak worden ze toch gelijktijdig behandeld voor het assisenhof en dat is toch vrij uitzonderlijk.
Het ene dossier gaat over de roofmoord op de bekende Israëlische pianist Benjamin Rawitz. Op 16 augustus 2006 overvielen Junior Kabunda en zijn vriend de pianist voor de deur van zijn appartement in de buurt van de Zavel in Brussel. Ze wilden ervandoor gaan met de oude Honda Civic van de pianist en de auto verkopen om aan geld te raken.

Junior Kabunda was op dat moment nog maar 16 jaar, zijn kompaan 2 jaar ouder. De 2 jonge Afrikanen sloegen Rawitz het hoofd in en sleepten hem naar de kelder van zijn appartement. Daar werd de pianist later dood teruggevonden. De 2 reden weg met de auto, kregen een ongeluk en vluchtten te voet verder. Ondanks camerabeelden van hun vlucht en allerlei sporen duurt het anderhalf jaar voor de daders gevonden worden.

Begin maart 2008 worden Junior Kabunda en zijn kompaan aangehouden, ze bekennen de feiten maar proberen de verantwoordelijkheid voor de dood van de pianist in elkaars schoenen te schuiven.

De meerderjarige vliegt in de gevangenis en de jeugdrechter stuurt Junior Kabunda naar de gesloten jeugdinstelling van Kasteelbrakel. Drie dagen na zijn aanhouding bevalt zijn 2 jaar jongere liefje van hun dochter Anaïs.

De jonge vader gedraagt zich voorbeeldig in de jeugdinstelling en mag al snel de weekends doorbrengen bij zijn vriendin en hun dochter. Het liefje van Junior Kabunda woont met haar dochtertje bij haar eigen grootmoeder, in Sint-Lambrechts-Woluwe.

In de zomer van 2009 raakt Junior Kabunda ervan overtuigd dat zijn vriendin hem bedriegt terwijl hij zijn weekdagen in de jeugdinstelling doorbrengt. Na een terloopse opmerking van zijn vriendin begint hij zelfs te denken dat hij niet de echte vader van zijn dochtertje zou zijn.

Op zaterdag 19 september gaat zijn vriendin naar een verjaardagsfeestje van een klasgenoot en ze blijft er overnachten. Junior moet op zijn dochter van anderhalf jaar oud passen, want de grootmoeder van zijn liefje is er ook niet. Maar hij dumpt zijn dochtertje bij zijn broer om zelf te kunnen uitgaan. En hij ziet zijn vriendin wandelen met een andere jongen.

Wanneer hij in de vroege uurtjes met zijn dochtertje in Sint-Lambrechts-Woluwe arriveert, krijgt hij ruzie met de grootmoeder.

In een vlaag van razernij verkracht hij de vrouw waarna hij haar wurgt. Als zijn dochtertje kort daarna begint te huilen en hij haar niet tot bedaren krijgt, verstikt hij haar. Hij verstopt beide lichamen (foto: mars om de slachtoffers te herdenken).

Wanneer zijn vriendin thuiskomt, probeert hij haar te wurgen. Ze verliest het bewustzijn en hij laat haar voor dood achter. Als de vrouw bijkomt, kan ze de politie alarmeren en die kan Junior Kabunda nog diezelfde avond inrekenen.

Op het assisenproces wordt vandaag alleen de jury samengesteld, de eerste procesdag is pas maandag. Dat is een gevolg van de hervorming van de assisenprocedure waarbij de juryleden niet meteen worden ondergedompeld in het proces, maar eerst een beetje wegwijs gemaakt worden in de assisenprocedure. Dit is één van de eerste processen waar dit nieuwe systeem nu wordt toegepast.

Het proces zal 3 weken duren. Junior Kabunda zal wellicht schuldig worden bevonden, de vraag is alleen welke straf hij zal krijgen. De 2 moorddossiers worden gelijktijdig behandeld, maar hij kan maar één straf krijgen. Het wordt belangrijk voor welk feit hij de zwaarste straf krijgt want die straf zal het worden, die straf zal dan gelden voor alle feiten.

Thursday, November 18, 2010

Twee Bulgaren uit Gent plaatsten in de nacht van 19 juli dit jaar een zogenaamd skimmingapparaatje op de bankautomaat aan het Groot Kanonplein bij de Vrijdagmarkt. Via het onopvallende apparaatje konden ze de gegevens vanop de bankkaart kopiëren en de code die werd ingetoetst, filmen. Met die informatie is het mogelijk de kaart na te maken en geld af te halen van de rekening van het slachtoffer.

Maar zover kwam het niet. De twee werden ‘s ochtends ingerekend op het appartement van een derde Bulgaar die zijn computer ter beschikking had gesteld om de gegevens over te zetten.

‘Deze mannen kwamen niet als toerist naar de Gentse Feesten’, zei procureur Blomme gisteren voor de correctionele rechtbank van Gent. ‘Het zijn handlangers van een goed georganiseerde bende. Ze werkten in opdracht van een kopstuk in Bulgarije. Skimming is een ware plaag in de grote steden en zowel de kopstukken, als het voetvolk moeten hard aangepakt worden.’ Ze vorderde voor de eerste twee beklaagden een celstraf van 18 maanden en voor de derde, die in de rechtbank volhield dat hij van niets wist, 6 maanden cel. Vonnis volgt.

Monday, November 15, 2010

De correctionele rechtbank van Brugge heeft vijf Bulgaren veroordeeld omdat ze een cannabisplantage hielden boven hun pitazaak in Wingene. Ook in een woning in Gent werd een plantage blootgelegd.
De plantages werden in maart dit jaar ontdekt bij een huiszoeking.
 
Een Bulgaarse man, zijn twee zonen en twee illegalen werden opgepakt. De plantages werden al zes keer geoogst. In totaal zou het vijftal een opbrengst hebben gemaakt van ongeveer 40.000 euro.
 
De vader werd veroordeeld tot 200 uur werkstraf. 15.000 euro van de gemaakte winsten werd verbeurdverklaard. Daarvan werd 10.000 euro met uitstel verleend. Zijn twee zonen kregen elk twaalf maanden voorwaardelijke celstraf. De twee illegale Bulgaren kregen acht maanden celstraf met uitstel. (belga/adv)

GENT - De Gentse politie heeft donderdagavond twee inbrekers opgepakt. Ze worden vandaag voorgeleid voor de onderzoeksrechter. De inbrekers komen in aanmerking voor twee diefstallen en een poging tot inbraak.

De politie heeft de inbrekers niet op heterdaad betrapt, maar arresteerde hen donderdagavond in Drongen. De omstandigheden van de arrestatie zijn (nog) niet duidelijk.

De dieven, een Slovaak van 29 en een Tsjechische vrouw van 19, komen in aanmerking voor een inbraak in Gent en één in Lovendegem en voor een poging tot inbraak. De onderzoeksrechter zal vandaag beslissen of ze verder aangehouden worden.